''Ik heb het vrijwilligerswerk nog nooit met tegenzin gedaan.''
Het verhaal van Lilianne Servais
Een uitzicht als een fraai schilderij van een landschapsschilder. Wie wil er nou niet zo wonen? “Is het geen plaatje?”, vraagt Lilianne, terwijl ze uit het raam van haar appartement op de derde etage van Residentie Gerlachus naar het prachtige groen van bomen en struiken kijkt. Ze slaat de spijker op de kop. Met het Waldeckpark in het fraaie Jekerdal voor de deur, valt er altijd iets te zien. “Ik heb geen schilderijen in huis nodig”, lacht ze.
“Als ik wil genieten ga ik wel even op het balkon staan.” Vanuit Cadier en Keer is ze vorig jaar naar de zorggeschikte woning in Maastricht verhuisd. “Maar ik was al lang verliefd op deze plek. Vanaf het moment in de jaren negentig, toen ik hier als fysiotherapeut bij een cliënt over de vloer kwam." Haar man is overleden en toen de mogelijkheid er kwam om kleiner te gaan wonen met zorg naast de deur is ze naar Gerlachus gegaan. Lilianne deed al vrijwilligerswerk bij Maasveld in Maastricht en dat is ze ook bij Gerlachus gaan doen. “Vrijwel meteen vanaf het moment dat ik hier ben komen wonen”, vertelt ze trots. “We hebben een wandelgroepje. Elke week gaan we met vijf à zes mensen naar buiten om in de omgeving van het park een stukje te lopen. Tussendoor zitten we op de bankjes en maken een praatje. Het is altijd heel gezellig.”
Lilianne (79) is nog heel mobiel. Ik kan met de auto weg en ik doe aan nordic walking bij Atletiek Maastricht. Actief zijn houdt je fit. En het is mooi om er ook voor andere mensen te zijn. Of het nou een koffiemomentje of praatje is, het zorgt voor een opkikker. Ik heb het vrijwilligerswerk nog nooit met tegenzin gedaan.”