“Ik heb altijd een warme band met Envida gehad. Ik vind het een mooi bedrijf dat goed is voor mensen.”
Het verhaal van Marcel Bisselink
“Na zes weken thuiszitten kwamen de muren echt op me af”, vertelt Marcel Bisselink (63). “Mijn kinderen zeiden al meteen: ‘Pap, dat houd jij nooit vol.’ En eerlijk? Ze hadden gelijk.” Begin dit jaar ging Marcel met pensioen na een indrukwekkende loopbaan waarin hij de laatste 26 jaar mede-eigenaar van Daily Fresh Food was. Daarvoor kookte hij in sterrenrestaurants en werkte hij voor de grootste namen uit de culinaire wereld. Maar stilzitten bleek niets voor hem. Sinds enkele weken staat hij daarom als kok in de keuken van Envida-locatie De Mins. En daar voelt hij zich helemaal op zijn plek.
Betekenen
Marcel verkocht samen met zijn compagnons Daily Fresh Food. “We hebben ons bedrijf met trots opgebouwd. Het culinaire verhaal binnen Daily Fresh Food, daar hangt wel een beetje mijn naam aan”, zegt hij lachend. “Van zaadje tot karbonaadje, alles hebben we ontwikkeld. Natuurlijk samen met een geweldig team.” Zijn afscheid werd groots gevierd, maar thuis merkte hij al snel dat hij iets miste. “Ik had mijn vrouw beloofd om eerst zes weken écht niks te doen. Maar daarna wist ik: ik moet weer iets betekenen.”
Solliciteren
Die nieuwe uitdaging vond hij bij Envida. De organisatie kende hij al goed, omdat Envida jarenlang klant was van hem. “Ik heb altijd een warme band met Envida gehad. Ik vind het een mooi bedrijf dat goed is voor mensen.” Toen hij hoorde dat De Mins een kok zocht, besloot hij te solliciteren. “Gewoon netjes, met een sollicitatiebrief”, vertelt hij glimlachend. Envida voelde voor Marcel gelijk als een warm bad. “Vanaf dag één krijg ik hier de begeleiding en het vertrouwen waardoor ik mij direct thuis voel en mijn werk met liefde en passie kan uitvoeren.” Nu kookt Marcel drie dagen per week voor de bewoners. Niet omdat het moet, maar omdat hij er gelukkig van wordt.
Extra toefje
Volgens Marcel zit het verschil vaak in kleine dingen. Een mooi opgemaakt bord, een extra toefje puree, een dessert in een glas in plaats van een standaard schaaltje. “Het kost bijna niets, maar het doet zoveel. Het oog wil ook wat. Als eten er mooi uitziet, eten mensen beter.” Hij ziet het dagelijks gebeuren. “Bewoners vragen soms zelfs nog een tweede bordje. Dat vind ik geweldig.”
Die aandacht voor presentatie en smaak nam Marcel mee uit de topgastronomie. “Ik heb voor sterrenzaken gekookt, met kaviaar, truffel en tarbot. Maar eerlijk? De waardering die ik hier krijg, is minstens zo bijzonder.” Hij vertelt over een bewoonster van 94 die hem aansprak na een speciaal diner. “Ze zei: ‘Kok, het was echt fantastisch.’ Daar word ik gelukkig van.”
Doen
Voor Marcel voelt zijn werk bij De Mins als een logisch vervolg op alles wat hij eerder deed. “Ik heb altijd met eten gewerkt om mensen blij te maken. Alleen doe ik dat nu op een andere manier”, vertelt hij. “Hier krijg ik zoveel voldoening voor terug. Als bewoners met plezier naar beneden komen voor het eten, dan hebben wij ons werk goed gedaan.” Voor anderen van zijn leeftijd heeft hij een duidelijke boodschap. “Als je stopt met werken, betekent dat niet dat je moet stoppen met betekenisvol zijn. Er is zoveel behoefte aan mensen met passie en ervaring. Dit werk geeft mij energie, plezier en voldoening. En eerlijk? Ik denk dat ik hier nog heel wat mooie bordjes ga opmaken.”